3.
Gdy dzienny już przygasa blask,
Gdy rosy ukojenie
Na ziemię sączyć się poczyna,
Niewidocznie i bezgłośnie —
Łagodnymi bowiem kroki303
Stąpa rosy ukojenie jako wszyscy miłosierni:
Pomnisz wonczas, pomnisz, serce me płomienne,
Jak pragnęłoś ongi,
Łez niebiańskich, ros kojących