— mianowicie drogiej nóżki —

W świętym pobliżu

Jej przerozkosznej, przeuroczej

Powiewnej, rozwiewnej i strojnej spódniczki.

A jeśli mnie, przyjaciółki piękne,

Całkowicie ufać chcecie:

Ona ją straciła!

Przepadła!

Na wieki przepadła!

Druga noga!