Śmierć nie tylko ponosić, lecz rozkoszować się nią — zakończenie świata.
I sąd ostateczny ma pauzy...
Ziemia rodzi kwiaty, chociaż trzęsienie ziemi jest już na progu.
Poeta stoi w środku swego dzieła i dowiaduje się dopiero przez obce sądy, ile stanowisk jest możliwych od powierzchni; to go raduje i poucza.
Poemat powinien być dla czytelnika istotą moralną, przy której i przez którą doznaje jakiegoś przeżycia.
Kiedyś przyjdzie naród, który umrze pod wrażeniem tragedii Szekspira.
Gdy się na wiosnę siedzi na wolnym powietrzu i zamknie oczy zasypiając, ma się uczucie, jakby się samemu przestawało żyć, a świat, przez nas uwolniony, dopiero żyć zaczynał.
Strój nowożytny jest wynaleziony gwoli cherlactwa i miernoty, tak samo jak na przykład konwencja społeczeństwa. Piękno i wspaniałość, klasyczna budowa ciała muszą być przysłonięte, aby brzydota mogła się ukryć.
Każdy nieśmiertelny jest niestrawionym kamieniem w żołądku ludzkości.
Bawiące się dzieci są wcielonymi radościami.