do Efraima
Dla ciebie miłość zachowuję bratnią.
EFRAIM
Droga! Rzuca się ku niej; ona go skinieniem oddala
JUDYTA
do Ludu
Zabiłam najpierwszego męża;
A wy zabijcie kobietę ostatnią.
Rzuca miecz. Efraim załamuje ręce i pada u jej nóg. Grupa żałobnicza ukazuje się. Ostatni połysk palącego się namiotu. Zasłona spada.