Mówią, kuzynko, żeś swe diamenty
Przedać kazała, by mię ścigać zbrojnie.
O, nie wiedziałem, że duch tak zawzięty
Mieszka w twem sercu. Lecz już koniec wojnie!
Wraca się wszystko, co było stracone:
Pociechy serca i ozdoby stroju.
Patrz, twe klejnoty są też znalezione!...
bierze z rąk dworzanina szkatułkę i podaje ją otwartą Agnieszce
Na wojnę ze mną były przeznaczone,
Przyjm je ode mnie za godło pokoju!