Dziś wierzę sobie — i z nadzieją całą
Do braterskiego przyciskam cię łona.
Niechaj wątpliwość w duszy mojej skona,
Bo twoje serce miłość już poznało.
IZABELLA
Błogosławiona ta chwila szczęśliwa,
Co piersi mojej, brzemiennej cierpieniem,
Pozwala zagrać wolnym odetchnieniem —
Ród mój na silnych kolumnach spoczywa
I ducha mego jaśniejące oko