Tłum wali się tutaj. Słuchaj! to nie jest okrzyk zadowolenia. Prędzej! Otwórz bramę na oścież. Mam przeczucie. Doria jest bezczelnie zuchwały — państwo na ostrym końcu igły się chwieje. Założę się, że senioria się poruszyła.
MURZYN
krzycząc w oknie
Co to jest? Na rogu ulicy Balbi tysiącami tłumu — halabardy błyszczą — miecze dobyte. Hej! Senatorowie pędzą tu. —
FIESKO
To bunt — leć do nich. Wymień imię moje. Staraj się, żeby tu przyszli. Murzyn wybiega. Co mrówka rozum z trudem do kupy zbierze, wiatr przypadkowy na jeden raz wszystko rozprasza.
SCENA PIĄTA
Fiesko, Centurione, Cibo, Asserato wpadają gwałtownie do pokoju.
CIBO
Hrabio! Przebacz, że w takim oburzeniu niezameldowani do ciebie wchodzimy.