Tak umiera bohater! godnie uwielbienia!
GRIM
Zdajesz się mocno wzruszony.
KAROL
W dziecinnym jeszcze wieku była myśl moja ulubiona, jak słońce żyć i umierać jak słońce. Z tłumionym bólem. Ale to dziecinna myśl była.
GRIM
Tak sądzę.
KAROL
Wsuwając na twarz kapelusz.
Był czas... Zostawcie mię, towarzysze!