SCENA II
Teatr przedstawia miejsce ostatniej sceny czwartego aktu.
Stary Moor na kamieniu siedzi. Karol naprzeciw niego. Rozbójnicy po lesie rozsypani.
KAROL
Nie przychodzi!
Uderza pałaszem po kamieniach, aż iskry się sypią.
STARY MOOR
Przebaczenie niech będzie jego karą, moją zemstą podwojona miłość.
KAROL
O nie, na rozjątrzoną duszę moją — tak być nie może! tak nie uczynię. Zbrodnię haniebną powinien zanieść ze sobą do wieczności! Inaczej na cóż mam go zabijać?