103. pardon (z fr.) — przebaczenie; tu: akt sądowny uniewinniający. [przypis edytorski]
104. Walhala właśc. Walhalla (mit. germ.) — zaświaty, kraina wiecznego szczęścia; zamek najwyższego boga germ. Odyna, w którym gości on poległych chwalebnie na polu bitwy wojowników. [przypis edytorski]
105. niemi — daw. forma zaimka w odniesieniu do rzeczowników rodzaju żeńskiego i nijakiego; dziś: nimi. [przypis edytorski]
106. zazdraszczają — dziś: zazdroszczą. [przypis edytorski]
107. Seladon — uosobienie sentymentalnego kochanka; bohater sielankowej powieści-rzeki Astrea Honoriusza d’Urfé, publikowanej w latach 1607–1627 i cieszącej się szaloną popularnością; za życia autor wydał trzy części, a po jego śmierci w 1625 r., na podstawie pozostawionych przez niego notatek do ciągu dalszego Balthazar Baro i Pierre Boitel dopisali kolejne trzy. [przypis edytorski]
108. szyderski — dziś: szyderczy. [przypis edytorski]
109. uporny — dziś: uparty. [przypis edytorski]
110. na piękne — dziś: na dobre; ostatecznie. [przypis edytorski]
111. bądźże — konstrukcja z partykułą -że o funkcji wzmacniającej. [przypis edytorski]
112. mię — daw. forma w pozycji nieakcentowanej (stosowana analogicznie do np. cię); dziś: mnie. [przypis edytorski]