Wreszcie dnia jednego zajechała z hukiem przed dom dorożka i wysiadł z niej Kundel, rozczochrany, obdarty, wychudły. Na samym wstępie uderzył w głowę stróża, który go zdradził i wyjąwszy z dorożki Elegię, niebieską szklaną miednicę i potrząsając włosami, które w przeciągu tych tygodni doszły do potwornych rozmiarów, wyrzekł:
— Jestem! Zrobiłem, co mi nakazano. Ponieważ jednak na tym wszystkim ucierpiała najwięcej szacunku godna kobieta — muszę wynagrodzić jej krzywdę i prawdopodobnie się z nią... ożenię!
A spojrzawszy tryumfalnie na zgnębionych tymi słowy rodziców, wyszedł powłócząc nogami i pakując ręce w kieszenie.
Przypisy:
1. bürgerski (z niem.) — mieszczański. [przypis edytorski]
2. bursz (z niem.) — członek korporacji studenckiej. [przypis edytorski]
3. cyrkuł — posterunek policji w zaborze rosyjskim. [przypis edytorski]
4. facjatka — pokój na poddaszu. [przypis edytorski]
5. locum (z łac.) — mieszkanie. [przypis edytorski]
6. libra — sto arkuszy papieru. [przypis edytorski]