Wątpienie! Jeśliś wątpieniem, jak prawić
Lubią uczeni — ja wątpię — pryzmatem
Jesteś dla słońca prawdy. Rajski dżinie,
Nie kuś mnie, bo się w tobie mózg rozpłynie.
III
I tak niestrawność na wnętrzu mnie tłoczy,
Ten „nienajsłodszy Ariel”, i nadaje
Uczuciom polot wcale nieuroczy,
A co prawdziwą torturą się staje,
To to, że nie ma, gdzie by zwrócić oczy,