Gospodarz resztę chce wydać — „Niech schowa”.
Pocztylion może także rzec: „To lubię.”
Ale nim jeszcze z wody oschną koła,
Już i parobek o napiwek woła.
XLVII
Na kozieł siada lokaj z pańską miną,
„Pan swego pana”, bo jest zawsze „górą”.
Panna służąca jakby też hrabiną
Była, figlarna, a skromna, że pióro
Nic tu nie nada. Cosi viaggino