Cóż pozostaje? nadzieja; lecz kres jej
Daleki, dalszy jeszcze wystawieniem
Nowego weksla (i to mocą presji);
Prowizja — przy czym bogacą się Żydki —
Oraz pociecha dubeltowej kredki,
XLVI
Która jest zdzierstwem. — Pędzi milordowa
Kareta; on sam przy żonie, swej chlubie,
Siedzi. „Hej! koniu, podawaj” — brzmią słowa
— I już zmienione jak serca po ślubie.