Niech więc brytyjski bóg na mnie nie będzie
Niełaskaw, jeśli do rymów dostroju
Uszczknę tam listek; toż mu nie ubędzie.
Na inną grzędę wpadam jednym susem
I „Voilà la Pervenche737” — powiadam z Roussem738.
LXXVI
Eureka! Gdy tak wołam, nie przyznaję,
Ażeby miłość była już pokojem,
Lecz że dopiero w momentach się staje
Spoczynku — szczęścia i uciechy zdrojem.