Poważna jak mąż, gdy żal przypomina,
Rzewna rzewnością nie z naszego świata.
Tak aniołowie edenu się smucą
Za tymi, co doń nigdy nie powrócą.
XLVI
Do tego była katoliczką szczerze —
I prawowierną, ile na przeszkodzie
Nie stało serce, ku upadłej wierze
Skłoniona właśnie, że padła; w jej rodzie
Żyli mężowie dzielni i rycerze,