Pochlebców, choć mu więcej głębokości
Przyznając niż tym, co w żarciki grają,
Jęła (z małego duże się wymości)
Czuć urok, co mu dumni ulegają;
Pochlebia jej ta jego cześć nabożna:
Przy niej się nawet w zdaniu różnić można.
LXXXIV
Miał wdzięk urody przy tym młodzian gładki
Ten punkt to nem. con. niewiast, skąd się rodzi
Często — rzec smutno — crim. con. u mężatki.