368. nadzieje — dziś popr. forma D.lp: nadziei. [przypis edytorski]
369. zmóc (daw.) — pokonać. [przypis edytorski]
370. spektator — widz. [przypis edytorski]
371. karesy — pieszczoty. [przypis edytorski]
372. przy widdyńskim szturmie — w 1789. [przypis edytorski]
373. płochość — lekkomyślność, zmienność. [przypis edytorski]
374. płony — jałowy. [przypis edytorski]
375. snadnie (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]
376. Voltaire, właśc. François-Marie Arouet (1694–1778) — Francuski pisarz, filozof, historyk, publicysta doby oświecenia. Parał się wszelkimi gatunkami literackimi, od epopei (Henriada), przez tragedie sceniczne (Edyp, Mahomet, Meropa) po naukowe prace historyczne. Największą jednak poczytność zyskały jego drobne utwory, szczególnie zaś dowcipne, zawierające bezkompromisowe, trzeźwe sądy o świecie powiastki filozoficzne (Kandyd, czyli optymizm, Prostaczek) oraz utwory publicystyczne. Stał się wzorcową postacią europejskiego intelektualisty. [przypis edytorski]
377. z synem Filipa — mowa o Aleksandrze Macedońskim. [przypis edytorski]