358. Owidiusz, właśc. Publius Ovidius Naso (43 p.n.e.–17/18 r. n.e.) — jeden z największych poetów rzymskich, twórca licznych elegii o tematyce miłosnej, Ars amatoria (Sztuka kochania) i poematu epickiego Metamorfozy (Przemiany). [przypis edytorski]
359. Petrarca, Francesco (1304–1374) — włoski poeta i latynista; w 1341 uwieńczony tzw. laurem poetyckim; zasłynął cyklem wierszy miłosnych (Śpiewnik), głównie sonetów, poświęconych madonnie Laurze, której tożsamość pozostaje nieznana. [przypis edytorski]
360. anathema — klątwa kościelna. [przypis edytorski]
361. azyjskie — dziś popr.: azjatyckie. [przypis edytorski]
362. rzeka Okeana — mowa o Bosforze. [przypis edytorski]
363. nawa (daw.) — statek. [przypis edytorski]
364. Kopuła Zofii — mowa o bazylice Hagia Sophia, zbudowanej w VI w. n.e., a w r. 1453 przekształconej na meczet. [przypis edytorski]
365. wehmiczny (z niem. Wehmut: smutek, melancholia) — melancholijny. [przypis edytorski]
366. Symplegady (mit.gr.) — dwie skały przy cieśninie Bosfor, strzegące wejścia na Morze Czarne. [przypis edytorski]
367. Euksyn — łac. Pontus Euxinus, Morze Czarne. [przypis edytorski]