Okręt sterczącym czołom skał odciska;
Lecz wcześniej wściekłość szalejąca kona,
Bo się o własną gwałtowność rozpryska,
Niż złość głęboka, niema, hamowana
Człowieka-ojca i dumnego pana.
LIX
Jest to rzecz smutna — a częsta, niestety,
Że nam ostatnie zatruwa godziny,
Któ?... Własne dzieci — te niby portrety
Nas samych, ale z ulepszonej gliny.