Strzału i wzrok swój zatopiła w oku
Ojca, przed strasznym nie cofając kroku.
XLIV
Utkwili w sobie wzrok dumny i śmiały.
Jakżeż podobni byli! Twarze równie
Milcząco groźne, prócz różnicy małej
W oczach, co teraz gorzały jak głownie;
Widno i ona zna mściwości szały,
Z dziewicy w lwicę zmieniona cudownie.
To krew przeciwko własnej się burząca