De l’Enclos405 wdzięki do grobu nie zginą.
XCIX
Słów przemówiła kilka do swej świty,
Co była z dziewcząt dwunastu dobrana
I miała strój tym samym krojem szyty
Jak suknie, co płeć chowały Juana.
Wieniec to niby był z latawic wity,
Z którym po lasach hasała Diana406;
To podobieństwo kształtu tylko tycze,
Innych panieńskich zalet w to nie liczę.