a wtenczas dla swego świętego przeznacza was ognia, byście się stali, jako poświętny chleb, dla Boga najświętszej wieczerzy.
Wszystko to miłość z wami uczyni, abyście własnego serca poznali tajemnicę,
a w wiedzy tej, Serca Życia stali się cząstką.
Lecz gdybyście w lęku, tylko spokoju i rozkoszy chcieli szukać w miłości,
tedy lepiej wam, nagość swą osłoniwszy, zejść z wielkiego miłości klepiska,
w bezbarwny i głuchy kraj, gdzie śmiać się będziecie,
lecę nie w pełen śmiech,
i płakać, lecz nie pełnią łez.
Miłość nie daje nic oprócz siebie samej i nie bierze nic, jeno z siebie samej.
Miłość nie posiada, ani może być posiadana,