290. wykrot — dziura po wyrwanym z korzeniami drzewie. [przypis edytorski]
291. krokiew — ukośna belka podtrzymująca dach. [przypis edytorski]
292. sforny — tu: walczący w szyku. [przypis edytorski]
293. czata (daw.) — straż. [przypis edytorski]
294. kowanie — dziś popr.: kucie. [przypis edytorski]
295. Bi den rôsen er wol mac tandaradei!/ merken wa mir’z houbet lac... — pieśń autorstwa Walthera von der Vogelweide (1170–1230). W przekładzie Leopolda Staffa powyższy fragment brzmi: [Śmiałby się może/ Ktoby czasem/ Przechodził i przystanął tam]/ Zaraz by po różach zgadł/ Tandaradei!/ Mej leżącej głowy ślad. [przypis edytorski]
296. dziryt — włócznia. [przypis edytorski]
297. przyjść do sprawy (daw.) — sprawić, czyli wyrównać szyk. [przypis edytorski]
298. związać się (daw.) — chwycić, jak w walce zapaśniczej. [przypis edytorski]
299. rajtar (z niem. Ritter: jeździec) — żołnierz konny. [przypis edytorski]