725. powodować (daw.) — kierować, prowadzić. [przypis edytorski]
726. gąsiorek — pękate naczynie z wąską szyjką. [przypis edytorski]
727. przeor — przełożony domu zakonnego lub wyższy duchowny, niebędący biskupem. [przypis edytorski]
728. Wycliffe, John (ok. 1329–1384) — angielski teolog, profesor teologii w Oksfordzie, głoszący poglądy, jakie później przejęła reformacja. [przypis edytorski]
729. Aragonia — region w Hiszpanii ze stolicą w Saragossie, w czasach przedstawionych w powieści stanowił samodzielne królestwo (unia personalna z królestwem Kastylii nastąpiła w 1469). [przypis edytorski]
730. Maria Egipcjanka — święta pustelnica, żyjąca między IV a VI w. [przypis edytorski]
731. Wincenty z Szamotuł (zm. 1332) — wojewoda poznański, brał udział w bitwie pod Płowcami. [przypis edytorski]
732. koniowi do ogona przywiązali — włóczenie końmi, średniowieczna forma egzekucji. [przypis edytorski]
733. durzyć (daw.) — zwodzić, oszukiwać. [przypis edytorski]
734. mitręga — męczący wysiłek, strata czasu. [przypis edytorski]