580. pika — broń składająca się z długiego drzewca i osadzonego na nim grotu. [przypis edytorski]
581. Krzywonos, Maksym (ukr. Krywonis, zm. 1648) — pułkownik kozackiego wojska zaporoskiego, jeden z głównych przywódców powstania Chmielnickiego; brał udział m.in. w bitwach pod Żółtymi Wodami, Korsuniem, Konstantynowem i Piławcami, zdobył m.in. Bar, Krzemieniec i Połonne. [przypis edytorski]
582. Sieniawski, Mikołaj Hieronim (1645–1683) — hetman polny koronny, wojewoda wołyński, marszałek nadworny koronny. [przypis edytorski]
583. paroch — proboszcz, pleban. [przypis edytorski]
584. Ludy! Kto w Boha wiryt, spasajtes! Lachy bijut naszych (ukr.) — Ludzie! Kto w Boga wierzy, niech się ratuje! Polacy biją naszych. [przypis edytorski]
585. instancja (daw.) — wstawienie się za kimś. [przypis edytorski]
586. ciury — w dawnym wojsku słudzy rycerza, którzy nie brali udziału w boju; pogardliwa nazwa używana dość często w stosunku do ludzi, o których się nie ma zbyt wysokiego wyobrażenia. [przypis edytorski]
587. Lachiw (daw., ukr.) — Polaków. [przypis edytorski]
588. pobyty (ukr.) — pobici. [przypis edytorski]
589. łycar (ukr.) — rycerz. [przypis edytorski]