526. oponować się (z łac.) — tu: walczyć, stawać zbrojnie; opowiedzieć się, poprzeć kogoś czynem. [przypis edytorski]
527. deputat (z łac.) — wysłannik, przedstawiciel. [przypis edytorski]
528. Maiestas infracta malis (łac.) — majestat zwycięża zło. [przypis edytorski]
529. Koniecpolski, Aleksander herbu Pobóg (1620–1659) — książę, chorąży wielki koronny, magnat i starosta kresowy, uczestnik wojen kozackich, syn hetmana Stanisława Koniecpolskiego. [przypis edytorski]
530. Proteusz (mit. gr.) — bóstwo morskie, syn Posejdona, pasterz fok, potrafił przewidywać przyszłość i przybierać różne postaci. [przypis edytorski]
531. któren — dziś popr.: który. [przypis edytorski]
532. abominacja (z łac.) — obrzydzenie, wstręt. [przypis edytorski]
533. klemencja (z łac.) — łagodność, miłosierdzie, pobłażanie. [przypis edytorski]
534. siła (daw.) — dużo, wiele; bardzo. [przypis edytorski]
535. statysta (daw.) — polityk, mąż stanu, strateg (dziś: osoba niebędąca aktorem, a występująca w filmie lub sztuce teatralnej w roli podrzędnej). [przypis edytorski]