599. kiełznać — wkładać do pyska końskiego kiełzno, element uprzęży służący do kierowania koniem. [przypis redakcyjny]
600. garłacz — broń palna, ładowana od przodu, o rozszerzanej lufie, rozmiaru pośredniego pomiędzy pistoletem a karabinkiem. [przypis redakcyjny]
601. pajuk (daw.) — członek służby lub straży przybocznej; lokaj. [przypis redakcyjny]
602. sepet (daw., z tur.) — ozdobny mebel, skrzynka z szufladami na kosztowności. [przypis redakcyjny]
603. personaliter (łac.) — osobiście. [przypis redakcyjny]
604. kawalkator — zawodowy trener i ujeżdżacz koni, szczególnie ceniony w Rzeczypospolitej szlacheckiej. [przypis redakcyjny]
605. staje — jednostka odległości, licząca od ok. 100 do 1000 m, nazywana też stają albo stajaniem. [przypis redakcyjny]
606. dowcip (daw.) — rozum. [przypis redakcyjny]
607. parol (z fr.) — słowo honoru. [przypis redakcyjny]
608. alias (łac.) — inaczej, albo. [przypis redakcyjny]