140. siła (daw.) — dużo, wiele. [przypis edytorski]
141. wiwenda (z łac.) — prowiant, żywność. [przypis edytorski]
142. kusztyk a. kulawka — kieliszek bez nóżki, z którego trzeba wypić od razu całą zawartość. [przypis edytorski]
143. bunt bezecny, który pod koniec swego zawodu podniósł, aby naprawie Rzeczypospolitej przeszkodzić — mowa o tzw. rokoszu Lubomirskiego (1665–1666), wznieconym przez tego magnata politycznym i zbrojnym buncie szlachty przeciw dążeniom absolutystycznym Jana Kazimierza; konflikt zakończył się kompromisem: Lubomirski został wygnany, a król zrezygnował z wyznaczenia swojego następcy (tj. z elekcji vivente rege); w 1668 r. Jan Kazimierz abdykował. [przypis edytorski]
144. lejbgwardia — straż przyboczna monarchy. [przypis edytorski]
145. siła (daw.) — dużo, wiele. [przypis edytorski]
146. szerpentyna — szabla szlachecka. [przypis edytorski]
147. stajanie — daw. miara długości, w różnych okresach i okolicach licząca od 100 do 1000 m. [przypis edytorski]
148. lubo (daw.) — chociaż, mimo że. [przypis edytorski]
149. rajtar — średniozbrojny żołnierz konny, posługujący się w walce głównie bronią palną. [przypis edytorski]