510. konfident (z łac., daw.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]
511. jurgieltnik (z niem. Jahrgeld: coroczna wypłata) — oficer lub urzędnik opłacany przez obce państwo (lub korumpowany przez kogoś innego stałą pensją); tu: żołnierz bez honoru, służący tylko dla pieniędzy. [przypis edytorski]
512. ad rebelionem (z łac.) — do rebelii. [przypis edytorski]
513. excitare (łac.) — podżegać, podniecać. [przypis edytorski]
514. praesidium (łac.) — ochrona, straż, zbrojna załoga. [przypis edytorski]
515. sub poena (łac.) — pod karą. [przypis edytorski]
516. cekhauz (z niem.) — arsenał, zbrojownia. [przypis edytorski]
517. bezczestny — pozbawiony czci, niehonorowy. [przypis edytorski]
518. exemplum (łac.) — przykład. [przypis edytorski]
519. taki (reg.) — przecież, jednak. [przypis edytorski]