1004. kondycyjka (z łac.) — właśc. kondycja; tu: zatrudnienie, służba. [przypis edytorski]
1005. wolentariusz — ochotnik, wolontariusz, żołnierz walczący w imię swoich przekonań i nie otrzymujący żołdu. [przypis edytorski]
1006. abominacja (z łac.) — wstręt, odraza, obrzydzenie. [przypis edytorski]
1007. kondycje (z łac.) — warunki. [przypis edytorski]
1008. juszka — właśc. jucha, tj. krew. [przypis edytorski]
1009. Duglas — Douglas, Robert (1611–1662), Szkot, od 16 r. życia żołnierz armii szwedzkiej, feldmarszałek, uczestnik wojny trzydziestoletniej. Podczas potopu szwedzkiego dowodził wojskami szwedzkimi w Prusach Książęcych. Za zasługi wojenne otrzymał tytuł hrabiego, a jego potomkowie stali się jednym z najbogatszych rodów arystokratycznych Szwecji. [przypis edytorski]
1010. rakarz — człowiek zajmujący się wyłapywaniem bezpańskich psów, hycel; tu pogard.: oprawca. [przypis edytorski]
1011. konfidencja (z łac.) — zaufanie, zażyłość. [przypis edytorski]
1012. obywatelów — dziś popr. forma D. lm: obywateli. [przypis edytorski]
1013. pokocić się (daw., reg.) — poturlać się. [przypis edytorski]