1224. hajduk (z węg.) — zbrojny służący, lokaj. [przypis edytorski]
1225. pajuk (daw.) — członek służby lub straży przybocznej; lokaj. [przypis edytorski]
1226. węgrzynek — tu: żołnierz węgierski a. służący ubrany i uzbrojony po węgiersku. [przypis edytorski]
1227. janczar (z tur.) — pieszy żołnierz turecki a. służący w stroju tureckim. [przypis edytorski]
1228. Lubomirski, Jerzy Sebastian herbu Szreniawa bez Krzyża (1616–1667) — marszałek wielki koronny, później hetman polny koronny i starosta spiski; w latach 60. przywódca rokoszu, który ograniczył absolutystyczne dążenia Jana Kazimierza; zmarł na wygnaniu. [przypis edytorski]
1229. masztalerz — starszy stajenny mający w dworskich stajniach nadzór nad służbą i końmi. [przypis edytorski]
1230. masztalerzów — dziś popr. forma D. lm: masztalerzy. [przypis edytorski]
1231. obuszek — broń o kształcie zaostrzonego młotka, o dziobie bardziej zagiętym niż ostrze nadziaka, służąca w bitwie do rozbijania zbroi przeciwnika. [przypis edytorski]
1232. delia (starop.) — rodzaj płaszcza. [przypis edytorski]
1233. trzęsienie a. trzęsidło — zawieszka, wisior. [przypis edytorski]