1234. lubo (daw.) — chociaż. [przypis edytorski]
1235. stał się nawet od strasznego Janusza Radziwiłła zgubniejszym — mowa o tzw. rokoszu Lubomirskiego (1665–1666), wznieconym przez tego magnata politycznym i zbrojnym buncie szlachty przeciw dążeniom absolutystycznym Jana Kazimierza; konflikt zakończył się kompromisem: Lubomirski został wygnany, a król zrezygnował z wyznaczenia swojego następcy (tj. z elekcji vivente rege); w 1668 r. Jan Kazimierz abdykował. [przypis edytorski]
1236. wyżenąć (daw.) — wygnać. [przypis edytorski]
1237. samopał — prymitywna broń palna, używana w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
1238. piszczel a. kij — prymitywna ręczna broń palna, używana od XIV w. [przypis edytorski]
1239. restauracja (z łac.) — tu: odbudowa. [przypis edytorski]
1240. Vivat Joannes Casimirus rex (łac.) — niech żyje król Jan Kazimierz. [przypis edytorski]
1241. tarant (daw.) — koń maści białej w plamy. [przypis edytorski]
1242. następny (daw.) — następujący. [przypis edytorski]
1243. Sieczże Szwedów, siecz (...) Jeśliś dobry chłop. — pieśń tę, pt. „Przydumek panom Francuzom”, śpiewano pod Mątwami [w bitwie pod Mątwami (dziś dzielnica Inowrocławia) w 1666 r. rokoszanie Lubomirskiego pokonali wojska Jana Kazimierza; Red. WL]. [przypis autorski]