— Ba! to nie osobiste wujaszka nieszczęście.
Pan Pławicki spojrzał na niego zarazem ponuro i uroczyście i rzekł:
— Dziś było otwarcie testamentu.
— No i co?
— I co? I gadają teraz po Warszawie: „Pamiętała o najdalszych krewnych!” Ładnie pamiętała! Marynia ma zapis — tak? — a wiesz jaki? Czterysta rubli dożywotnie. I to milionerka!! Pannie służącej się taki legat zostawia — nie krewnej.
— A wujaszek?
— A ja nic. Rządcy zapisała piętnaście tysięcy rubli, a o mnie ani dudu.
— Cóż robić?
— Giną stare tradycye! Ilużto ludzi dawniej dochodziło przez testamenta do majątków, a dlaczego? Bo istniała miłość i solidarność w rodzinach.
— I dziś jeszcze znam takich, którym tysiące spadły na głowę z zapisów.