Głód temu towarzyszem, kto pracy unika.
Bogi, ludzie, nie cierpią próżniaka, nędznika,
Podobnego do trutniów, tej hordy próżniaczej,
Która obca trudowi, pracą pszczół się raczy.
Imaj92 się tedy93 trudu, skrzętny i wesoły,
A on ci plonem rocznym wypełni stodoły.
Przez pracę nam się, ludziom, majątek dostanie,
Trzód obfitość. Przez pracę ty się staniesz miły
Ludziom i bóstwom, co bezczynność potępiły;
Bo nie praca jest hańbą — hańbą próżnowanie.