89. zdrożyć (daw.) — zboczyć z drogi. [przypis edytorski]
90. tuszyć (daw.) — mieć nadzieję, spodziewać się; por. otucha. [przypis edytorski]
91. doba (daw.) — czas, moment. [przypis edytorski]
92. imać się czegoś (daw., gw.) — zabierać się do czegoś, brać się za coś. [przypis edytorski]
93. tedy (daw.) — więc, zatem. [przypis edytorski]
94. srom (daw.) — wstyd, hańba. [przypis edytorski]
95. na cię (daw.) — dziś por.: na ciebie. [przypis edytorski]
96. suciej — bardziej obficie. [przypis edytorski]
97. Plejady (mit. gr.) — siedem nimf, córek tytana Atlasa i okeanidy Plejone; ścigane przez Oriona, zostały przemienione przez Zeusa w grupę gwiazd w ob. gwiazdozbiorze Byka. Mowa o tzw. heliakalnym wschodzie Plejad, kiedy stają się po raz pierwszy w ciągu roku widoczne nad wschodnim horyzontem o świcie przed wschodem słońca, co w czasach Hezjoda następowało ok. 10 maja. Każdego następnego dnia gwiazdy pojawiają się nieco wcześniej, coraz bardziej wyprzedzają słońce w drodze na zachód, aż w końcu przestają być widoczne na niebie o świcie, gdyż zachodzą pod zachodni horyzont, zanim wzejdzie słońce (heliakalny zachód Plejad, który w czasach Hezjoda następował pod koniec października). [przypis edytorski]
98. Kiedy wschodzą Plejady (...) bierz się do żniw, a skoro zachodzą, orz ziemię — za czasów Hezjoda jeszcze kalendarz nie był ustalony; czas zatem przeważnie określano wschodem i zachodem pewnych gwiazd i gwiazdozbiorów. Stąd poeta agronom żniwa rozpoczynać każe od wschodu Plejad, orkę od ich zachodu. [przypis tłumacza]