I tę wśród bohaterów dał Kronid140 wspaniałość141.
Mówcie Muzy, niebieskie co trzymacie domy,
Wy boginie, wasz umysł wszystkiego wiadomy,
My nic nie wiem142, nas ledwie czczy odgłos dosięże143;
Mówcie mi wodze Greków i przednieysze męże
Bo wszystkich nie wyliczę, ni ludzi, ni szyków
Chociażbym miał ust dziesięć i dziesięć języków,
I głos nieprzełamany i piersi miedziane:
Chyba Muzy, Zeusa144 córy ukochane,
Mogą wymienić wszystkich, co przyszli pod Troję: