Zgłuszy barw arlekińskich, koźli strój pstrocizną.
Czasem nie złe, złe śmieszne, gdy dowcip bogaty,
Kształt godnej Melpomeny169 winien być poważny,
Zamyślony i smutny, spokojny z trucizny
Czaszą, sztyletem, jeśli w cnoty lub ojczyzny
Imię idzie w koniecznej drogi ślad żelazny:
Nieubłagana stąpa po słówek drabinie,
Aż swą szatę rozedrze na tragicznym czynie,
A równie: głos spiżowy, wiersz ciężki, poważny
Nie udźwigną ramiona swobodnej komedii,