«Będę szczęście Priama180, i wojny opiewał»
Pieśń jego byłaż godną takiego wezwania?
Góry z hukiem się wstrzęsły, lasy zaszumiały,
A szczur śmieszny się zrodził wśród oczekiwania,
Nie wspanialejże śpiewak ozwał się nieśmiały,
Poprzedzając pieśń słowy: «Powiedz, Muzo moja,
Powiedz mi imię męża, który bez nadziei
Przebłąkał stare życie, gdy runęła Troja181?
Dzieje męża, co widział w świecie tyle cudów,
Wiodąc życie tułacze od ludów do ludów!»182,