Pieśń I, 30 (O Venus regina Cnidi Paphique...)

Ad Venerem¹

O Wenus²! Knidu³ i Pafii⁴ królowo,

Porzuć Cypr ulubiony i zstąp do świątyni⁵,

Gdzie Glycera⁶, zwąc⁷ ciebie, z kadzideł wciąż nową

Ofiarę czyni.

Niech śpieszy z tobą i syn z strzałą w ręku⁸,

I Gracje⁹ z rozwianymi przepaski¹⁰, Nimf¹¹ chóry,

I młodość, co bez ciebie pozbawiona wdzięku —

I sam Merkury¹².