Pieśń I, 22 (Dulce ridenem Lalagen amabo...)

by Horacy; Henryk Sienkiewicz

Choćby przez Syrtów⁴ wędrował odmiały⁵,

Czy przez Kolchidy⁶ grzbiet, śniegami biały,

Czy nad Hydaspem⁷, gdzie w skwarnym upale

Leniwe płyną ociężałe fale,

Wszędy bezpieczny. Wieść nie próżno niesie,

Że gdy raz błąkam się w sabińskim lesie

I rozśpiewany na cześć mej dziewczyny

Brnę coraz dalej w nieznane gęstwiny,

Nagle wychyla się wilk z matecznika

I na mój widok jak zmyty pomyka.