Pieśń III, 1 (Odi profanum vulgus et arceo...)
O próżnościach świata
Nie cierpię gminu1; precz niepoświęcony!
Ucisz się — wnet tu nieznana popłynie
Oda. Jam kapłan Muzy, jam natchniony,
Śpiewam mołojcom2 i dziewic drużynie.
Nad ludem twardzi panują królowie,
A królów Jowisz3 powściąga prawicą;
Jak raz Gigantów4 starł butne pogłowie5,
Tak światem trzęsie ócz6 swych błyskawicą.