372. seraficzny — tu: franciszkański. Nazwy zakon seraficzny a. seraficki używano w odniesieniu do wszystkich trzech gałęzi zakonu franciszkanów, związana z legendą mówiącą, że kiedy św. Franciszek otrzymał dar stygmatów na górze La Verna (łac. Alvernia) w Toskanii, ukazał mu się Jezus pod postacią Serafina, czyli anioła o sześciu skrzydłach. W miejscu tego objawienia założono pustelnię franciszkańską. [przypis edytorski]
373. okryty laurem kaznodziejskiej pracy — „zakonem kaznodziejskim” określano dominikanów. [przypis edytorski]
374. barbarzyniec — dziś popr.: barbarzyńca. [przypis edytorski]
375. Zoil — Zoilos z Amfipolis (IV w. p.n.e.) był cynikiem i autorem pism negatywnie oceniających poematy Homera; przen. złośliwy, surowy i niesprawiedliwy krytyk. [przypis edytorski]
376. subtelny Szkot — Jan Duns Szkot (1266–1308), logik, filozof i teolog, nazywany doktorem najsubtelniejszym (łac. doctor subtilissimus). [przypis edytorski]
377. ustawnie — dziś popr.: ustawicznie. [przypis edytorski]
378. osławić — oczernić. [przypis edytorski]
379. nadto — zbytnio, nadmiernie. [przypis edytorski]
380. żwawie — dziś popr.: żwawo, tj. szybko, energicznie. [przypis edytorski]
381. przeto (daw.) — więc, zatem. [przypis edytorski]