Wiedli wojnę i srogą
But z nogą.
Ten ją winował106,
Że się na niej psował107;
Tamta, iż ją uciskał.
Wdał się w to szewc, co zyskał;
A w pokorze i trwodze
Kłaniający się nodze.
Gromiąc buta rzekł, groźno wstrząsając narzędzie:
«Szanuj nogę, choć cię drze — but bez niej nie będzie».