Pszczoły

Rozum się rozpościera, to przywilej wieku¹,

I nie tylko w człowieku,

Ale już i zwierzęta, chociaż pism nie kryślą²,

Głęboko myślą.

Pszczoła do mędrca zawędrowała,

A gdy go mówiącego żarliwie słyszała,

Zapomniawszy o kwiatkach, co na oknie stały,

Na to swój umysł natężyła cały,

Aby pojąć, co on gada.