171. szklnić się — lśnić. [przypis redakcyjny]
172. szły w liczbie na kopy — dawny zwyczaj liczenia groszy na kopy datował się od czasów Wacława, króla polskiego i czeskiego (pocz. XIV w.), kiedy to z grzywny srebra (103 g.) bito 60 sztuk groszy. [przypis redakcyjny]
173. drogi — majętny, bogaty. [przypis redakcyjny]
174. nudzić się — mieć nudności. [przypis redakcyjny]
175. apteczka — „w domach szlacheckich osobna izdebka na schowanie korzeni kuchennych, wódek, likworów i lekarstw domowych”. (Linde, Słownik języka polskiego, Lwów 1854). [przypis redakcyjny]
176. Hanyżek — wódka anyżówka. [przypis redakcyjny]
177. aczej — a może, a nuż. [przypis redakcyjny]
178. Omne trinum perfectum — przysłowie łacińskie: każda trójca tworzy doskonałość. [przypis redakcyjny]
179. w punkcie — natychmiast. [przypis redakcyjny]
180. ton statystyczny — wzorowany na statystach, mężach stanu. [przypis redakcyjny]