361. Kitowicz pisze: „Zrobił się z tej gry wielom stopień do fortuny, wielom do upadku, gdy w profesją [zawód] szulerów, przedtem wzgardzoną i tylko między małym ludem zachowanie mającą [...] weszli ludzie dystyngwowani, a nawet najwięksi panowie stali się szulerami, ogrywając jedni drugich nie tylko z gotowych pieniędzy, ale nawet z nieruchomych substancji, z dóbr, z klejnotów i całej fortuny. Kiedy na jedną kartę wolno było stawić i tysiąc czerwonych złotych, i sto tysięcy, i przez jedne noc możno było miernie majętnemu lub synowi szlachcica, wyprawionemu do dworu albo do palestry, ograć się do koszuli”. (J. Kitowicz, Opis obyczajów, s. 577). [przypis redakcyjny]
362. komiega — statek rzeczny do spławiania zboża. [przypis redakcyjny]
363. łaszt — dawna miara towarów sypkich, równa około 3840 l. [przypis redakcyjny]
364. szczęściem postrzegł balkę — według rozpowszechnionego wśród karciarzy przesądu miejsce pod belką w suficie przynosi nieszczęście w grze. [przypis redakcyjny]
365. nowy Tytan — według mitologii starożytnej walczący z Zeusem Olbrzymi (już w starożytności myleni często z Tytanami) spiętrzyli szczyt Pelion na górze Ossie, aby dostać się na Olimp. [przypis redakcyjny]
366. perora — długie rozwlekle przemówienie. [przypis redakcyjny]
367. wotum — ślubowanie, przysięga. [przypis redakcyjny]
368. kościane znaki — sztony, liczmany z kości. [przypis redakcyjny]
369. zgrali — zgrali się. [przypis redakcyjny]
370. na fanty — w zastaw. [przypis redakcyjny]