A wstaniemy, i pójdziemy do Beit-El, i wystawię tam ołtarz Bogu, który mnie wysłuchał w dniu niedoli mojej, i był ze mną na drodze, którą chodziłem!”
I oddali Jakubowi wszystkie bogi obce, które były w ich ręku, i kolczyki, które mieli w uszach swoich; i zakopał je588 Jakub pod dębem, co przy Szechem,
I wyruszyli. A padł postrach Boży na miasta wokoło nich, i nie ścigali synów Jakuba.
I przybył Jakub do Luz, co w ziemi Kanaan, to jest do Beit-El, on i wszystek lud, który z nim był.
I zbudował tam ołtarz i nazwał miejscowość tę: El Beit-El589; gdyż tam objawił mu się Bóg, gdy uchodził przed bratem swoim.
I umarła Debora590, karmicielka Riwki; i pochowaną została poniżej Beit-El, pod dębem, i nazwano imię jego: Dąb płaczu.
I ukazał się Bóg Jakubowi raz jeszcze591, po powrocie jego z Paddan-Aram, i pobłogosławił go592.
I rzekł do niego Bóg: „Imię twoje — Jakub593; ale nie będzie nazwanym odtąd imię twoje: Jakub, lecz Israel będzie imię twoje”. I nazwał imię jego: Israel.
I rzekł doń Bóg: „Jam Bóg Wszechpotężny594; rozpleniaj się i rozmnażaj; naród595 i zbór narodów596 powstanie z ciebie597, a królowie598 z bioder twoich wyjdą.
A ziemię, którą dałem Abrahamowi i Icchakowi, tobie ją oddam, i potomstwu twojemu po tobie oddam ziemię tę”.