I stało się dnia trzeciego, gdy byli w bólu, wzięli wtedy dwaj synowie Jakuba580, Szimon i Lewi, bracia Diny581, każdy miecz swój, i napadli na miasto śmiało582, i wymordowali wszystkich płci męskiej.
I Chamora i Szechema, syna jego, zabili ostrzem miecza, i zabrali Dinę z domu Szechema i odeszli.
Synowie zaś Jakuba naszli na zabitych, i zrabowali miasto, w którym zhańbili siostrę ich.
Trzody ich, rogaciznę ich, i osły ich, i co było w mieście i co na polu, zabrali.
I całe mienie ich, i wszystką dziatwę ich, i kobiety ich zabrali w niewolę, i zrabowali też wszystko, co w domach było.
I rzekł Jakub do Szimona i Lewiego: „Wprowadziliście mnie w biedę583, poróżniwszy mnie584 z mieszkańcami tej ziemi, z Kanaanejczykiem i Peryzejczykiem! A stanowię ja garstkę nieliczną: gdy zgromadzą się przeciwko mnie, porażą mnie, i wytępionym będę ja i dom mój”.
I rzekli: „Czyż jako z wszetecznicą 585postępować można z siostrą naszą?”
Rozdział XXXV
I rzekł Bóg do Jakuba: „Wstań, udaj się586 do Beit-El, a osiądź tam, i wystaw tam ołtarz Bogu, który ukazał się tobie, gdyś uchodził przed Esawem, bratem twoim!”
I rzekł Jakub do domowników swoich, i do wszystkich, którzy z nimi byli: „Usuńcie bogi obce587, co wpośród was, a oczyśćcie się, i zmieńcie szaty wasze.