I wrócił do Jehudy i rzekł: „Nie znalazłem jej, a także ludzie miejscowi mówili: Nie było tu wszetecznicy”.
I rzekł Jehuda: „Niechaj zatrzyma sobie, abyśmy tylko nie stali się pośmiewiskiem673! Otom posyłał to koźlątko674, a tyś nie znalazł jej!”
A gdy upłynęło około trzech miesięcy, doniesiono Jehudzie mówiąc: „Dopuściła się nierządu Tamar, synowa twoja, a już oto brzemienna z nierządu”. I rzekł Jehuda: „Wyprowadźcie ją, a niech będzie spalona!”
Lecz gdy wyprowadzono ją, posłała do teścia swojego675, by mu powiedzieć: „Od męża, do którego to należy, brzemienna jestem”. I rzekła: „Rozpoznajże czyja ta pieczęć, i te sznury, i ta laska?”
I poznał Jehuda i rzekł: „Sprawiedliwsza ona ode mnie676, ponieważ nie oddałem jej Szeli, synowi mojemu”. I nie przestawał677 z nią więcej.
I okazało się w czasie porodu jej, a oto — bliźnięta w jej łonie.
A gdy rodziła, wysunął [jeden] rękę; i wzięła położniczka, i uwiązała u ręki jego nić purpurową, mówiąc: „Ten wyszedł pierwszy!”
Lecz gdy wciągnął rękę swoją, a oto wyszedł brat jego, i rzekła: „Cóż to, przełamałeś sobie ten przełom?” I nazwano imię jego: Perec678.
A następnie wyszedł brat jego, na którego ręku była nić purpurowa. I nazwano imię jego: Zerach679.